cassandra effect:καλύτεροι απο ότι περιμέναμε,μας ξάφνιασαν θετικά!
το λάηβ των Μωρών είναι μια ψυχοθεραπεία.
ξεχωριστή φώτο ε?
η σκηνή-πίστα είχε άπλα!
2φυλλη λίστα(λέτε λάθος στην προεπισκόπηση εκτύπωσης?)
άστα λα πίστα babe 
"γιόμισε ο κόζμος από μέντορες"
"αγοράζω,άρα υπάρχω"
"είναι το μίσος τους οχιά"
ο Ανδρέας ψάχνει...
η λίστα στα χέρια του αρχι-λη/ισταρά Νάσου Α.
by dB
..οι Infidelity διασκεύασαν και Beatles"Tomorrow never knows"....
Ήταν μια βραδιά μαγιάτικη,του Μαίου δηλαδή,όπου οι 2l8 και οι Infidelity μας μάγεψαν με την παρουσία τους και με την μουσική τους,μέσα σε έναν χώρο,μη συνηθισμένο για τέτοιου είδους λάηβ,στην Άιγλη.
Οι θεατές λογής λογής..μέχρι και ο Ψαραντώνης καθόταν στο βάθος,στωικός,απολαμβάνοντας το ποτό του και την μουσική,μη αφήνοντάς σου περιθώρια να τον ενοχλήσεις..ούτε καν να του μιλήσεις.
Τί λέγαμε?Α ναι,για το κοινό....Τα τραπεζάκια άδειασαν αμέσως και οι περισσότεροι προτίμησαν ,ε και είναι και λογικό νομίζω,να παρακολουθήσουν όρθιοι τον Κ.Βοζίκη που έδινε ψυχή και σώμα επι της σκηνής..Στους δε infidelity...πανηγύρι χορευτικό!
Να πω και δύο παράπονα?
1)Υπήρχαν κάποιοι/ες που εν ώρα Βοζίκη,χαχάνιζαν στο βάθος(όχι απαραιτήτως για τον ίδιο)αλλά έλεος ρε παιδιά..λιγάκι σεβασμός δε βλάπτει..ειδικά σε κάτι ακουστικό.
2)Ο ήχος,ο οποίος αδικούσε την προετοιμασία του Κ.Βοζίκη αλλά και του επιτελείου του(κοντραμπάσο,βιολία κτλ).Σκέφτεσαι"εεε,μήπως το ηχητικό σκηνικό ήταν στημένο κατάλληλα όχι για το σαπόρτ αλλά για τους Infidelity?" αλλά και πάλι ούτε αυτό ίσχυε.Υπήρξε μπέρδεμα με τα βίσματα και τα μικρόφωνα με αποτέλεσμα ο frontman των infidelity να ψάχνει να βρει απο ποιο μικρόφωνο ακουγόταν η φωνή του..Παρόλο αυτά δεν έχασε ψυχραιμία(θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσει τον ηχολήπτη) ούτε το χαμόγελό του και τα προβλήματα ξεπεράστηκαν σύντομα.
Το κοινό στοιχείο μεταξύ 2l8 και Infidelity ήταν ότι και τους 2 τους έβλεπα για δεύτερη φορά.
Οι 2L8 αδικημένοι από τον ήχο αλλά πιο συναισθηματικοί(με άγγιξαν περισσότερο από την φορά στο 8ball).Οι Infidelity με ενθουσίασαν με την όρεξή τους,με το νεύρο τους .Τόσο ανόμοιοι μεταξύ τους αλλά τόσο ταιριαστοί μας παρουσίασαν τον καινούριο τους δίσκο "in the city".
Πάντα τέτοια και καλό μας μήνα!
video και τσάτα πάτρα λόγια by dB
Για τους sleepin pillow...μη με ρωτάτε.Από άλλον,την υστεραία, έμαθα ότι ήταν support.Αν και συνήθως επιδιώκω να παρακολουθήσω τα σαπόρτ γκρουπς σε κάθε μεγάλη συναυλία,για να μη σας πω ότι έχουν υπάρξει φορές που ήθελα μόνο αυτά να δω,στη συγκεκριμένη,παρόλο που φτάσαμε "πετώντας" με τον Σταμάτη,δεν τους προλάβαμε!
Μπαίνοντας στον χώρο, ο Τοντ επί σκηνής...αλλά η Χαξού μας καθησύχασε ότι ήταν το δεύτερό του τραγούδι..οπότε η καρδιά μου μπήκε στην θέση της και all right! 
Την προηγούμενη βραδιά μας είχε προθερμάνει ο Γιάννης Σημαντήρας(www.diamonds958fm.net) με την interview που του είχε αρπάξει(ποιανού?ε μα δεν με παρακολουθείτε,του Tod A. ντε!) μετά από το live των Firewater στην Νιρεμβέργη.Από εκεί έμαθα διάφορα στοιχεία για την ζωή του(χωρισμοί,περιπλανήσεις,δηλητηριάσεις κτλ).Συνέντευξη που κύλησε ομαλά,ο Γιάννης ,παρά το περασμένο της ώρας,σε εκγρήγορση.Ο Τοντ..δεν χαζολογούσε,απαντούσε αμέσως και είπε γύρω στα 3(αν κάνω λάθος διορθώστε με) "I don't Know".
Οι Firewater έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό(αν και για να είμαι ειλικρινής δεν έχω γνωρίσει και τον χειρότερό τους για να συγκρίνω),δεν έπραξαν αγγαρεία,τσιφτετελάτοι,αλλά και γενικότερα έθνικ ρυθμοί,πνευστά και κρουστά σε συνδυασμό και εμείς να ταξιδεύουμε μια στα βάθη της Ανατολής και μια στην Νέα Υόρκη.Έχω πάει και σε καλύτερα λάηβ ,κοινώς δεν έπαθα το σοκ της ζωής μου,αλλά το απόλαυσα και θα στεναχωριόμουν εαν το είχα χάσει.
Κόσμο είχε μα όχι όσο τους άξιζε.Θα μου πείτε δύσκολοι καιροί?μακριά το Principal?δεν υπήρξε αρκετή διαφήμιση?δεν μας αρέσει το καινούριο?βαριόμαστε που ζούμε?δεν ξέρω..ούτε θα ασχοληθώ περαιτέρω.
Η μόνη επαφή που είχα με τον Τοντ (εκτός από την οπτική και την ακουστική) ήταν στο τέλος..όταν εγώ και οι υπόλοιποι της παρέας φεύγαμε,εκεί στην έξοδο του Principal,που μοιάζει με είσοδο μπουζουκλερής,τον χαιρέτησα και πρώτος ΑΥΤΟΣ άπλωσε το χέρι του,για μία απλή χειραψία,για μια χαιρετούρα,τόσο τυπική μα και τόσο ουσιαστική,ένδειξη φιλικού ατόμου,κουλ,ακομπλεξάριστου,άφοβου(μήπως γι'αυτό την πάτησε με τα προσωπικά του?).Τον συμπάθησα(και ας με τσάτισε που δεν θυμόταν την Linda Pitmon).
